زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت
در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا
سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت
پی نوشت: این شعر یادگار دوران دانشجوییه
| تبليغات | X |
|
درباره وبلاگ
این وبلاگو نوشتم چون دوست داشتم نوشته هامو بخونین.
شب است و سکوت و تنهایی در امتداد زیبای این شب و همه ی شبهای دیگر راهی نمایان است پس به آن سمت ره سپار می شویم... طراح قالب
|
