یار

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت

                                  گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا

                                             سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

پی نوشت: این شعر یادگار دوران دانشجوییه

              

گل و بلبل

 فکر بلبل همه ان است که گل شد یارش

                             گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

                                          

آتش

می رفت و آتش به دلم می زد نگاهش......